احساس میکنم که این آخرین منزل است

دیگر نه بانگ جرس کاروانی

دیگر نه آوای رحیلی

تنهایی آرامگاه جاوید من است

و درد و سکوت

همنشین جاودانه من

  سلام بچه ها  یک سال دیگه هم گذشت منتظر موندم تا خزونم بهار شه ولی نه انگاری این شکوفه ها قهرا  ولی برا اونایی که بهار دارن تکرار رو آرزو میکنم برا اونایی که شکوفه دارن نسیم برا اونا که عتش دارن بارون برا خودم ....... پایان